Alex en Prisca Horesnyi wonen in het tehuis Marie-Thérèse in Lyon. Dit echtpaar, dat vier kinderen heeft, verbindt zich deze zomer voor het leven aan de gemeenschap van Chemin Neuf. Prisca is verantwoordelijk voor de winkel van de gemeenschap van Chemin Neuf, die zich op een steenworp afstand van het station Perrache bevindt. Alex is een van de economen van de religieuze congregatie.
Waarom verbind je je voor het leven aan de Gemeenschap van Chemin Neuf?
Prisca
Deze zomer verbind ik me voor het leven aan de gemeenschap van Chemin Neuf, omdat dit een antwoord is op de roeping van de Heer. Al vanaf mijn veertiende voelde ik dat deze gemeenschap mijn spirituele thuis was. Maar met drie ‘nooit ‘: ‘ nooit ‘ in een gemeenschap, ‘ nooit ‘ in een gemeenschapshuis wonen, ‘nooit ‘ voor het leven. En zie, geduldig is de Heer gekomen om mijn angsten weg te nemen en alle belemmeringen op te heffen. Al die ‘nooit’s’ waren uiteindelijk opeenvolgende oproepen die zich de ene na de andere openbaarden voor meer leven en meer nabijheid en intimiteit met de Heer.
Alex
Ik zet me hiervoor in uit overtuiging: ik denk dat dit de beste plek is om Christus te volgen.
De broederschap staat ons bij op deze weg.
Hoe is je wens om je in te zetten ontstaan?
Prisca
Onze eerste verbintenis voor drie jaar dateert uit 2009. In 2014 zijn we vervolgens toegetreden tot de broederschap. De afgelopen 12 jaar waren rijk aan vreugde, groei en verdieping van mijn relatie met God, maar ook aan lijden, moeilijke momenten en beproevingen, in het dagelijkse contact met mijn broeders en zusters, in de missie en het gebedsleven. Het bewijs dat Liefde = Geluk + Lijden.
„Heer, naar wie zouden wij gaan? U hebt woorden die eeuwig leven geven.“ Johannes 6:68
Ik voel dat ik ben waar de Heer mij wil hebben, waar Hij mij roept. Juist door de gemeenschap, door mijn broeders en zusters, vind ik de Heer elke dag meer.
Alex
Toen Prisca me in 1999, nog voor ons huwelijk, meesleepte naar een Cana Fiancés-weekend, maakte de Heer van de gelegenheid gebruik om mij te bekeren en ik zei toen tegen Hem: „Heer, als U bestaat, wil ik U wel volgen, maar bij het minste of geringste probleem ben ik weg! ”
Sindsdien doe ik mijn best om Hem te volgen. In de loop der jaren, en met name tijdens onze 12 jaar in de levensgemeenschap in huis 59, is de verbintenis voor het leven vanzelfsprekend geworden.
Hoe heb je dat telefoontje ontvangen?
Prisca
De roeping kwam in verschillende fasen. Eerst tijdens de 30 dagen durende ignatiaanse retraite in stilte, toen ik mijn totale voorkeur voor de Heer voelde. Een roeping die even later ook in het leven van Alex weerklonk, eveneens tijdens die 30 dagen. Toen, naarmate de jaren verstreken, raakte het leven geworteld in dit dagelijkse leven van gebed, zending en gedeeld leven. De verlovingsperiode deed zijn werk en ik hoorde de roeping tot het definitieve, om niet langer naar de mogelijkheid van een ommekeer te kijken. En ik voelde heel sterk de woorden uit Johannes 21, 22: “Wat gaat het jou aan, volg mij.” Mijn hart was klaar voor het definitieve ja. Zonder terug te keren.
Alex
Tijdens de 30-daagse retraite in stilte besefte ik dat het volgen van Christus veel zwaarder woog dan de moeilijkheden die het leven in gemeenschap en het leven in het algemeen met zich meebrengen. Nu die hindernissen uit de weg waren geruimd, stond niets mij meer in de weg om een definitieve verbintenis aan te gaan, mits deze door Prisca en de gemeenschap werd bevestigd.
Welke aspecten van het gemeenschapsleven geven je energie?
Prisca
Wat mijn leven als geëngageerd lid van de gemeenschap dagelijks zin geeft, is mezelf geven aan mijn broeders en zusters, mezelf geven in de zending, mezelf geven in de dienstbaarheid, voorafgegaan en geleid door de Heilige Geest. Niet mijn verlangens en plannen, maar de wegen waarop de Heer mij leidt. Gedreven door de passie voor eenheid, van de kleine huiselijke kerk van echtpaar en gezin, tot de eenheid tussen onze kerken, de eenheid van de persoon…
Alex
Het is moeilijk om de effecten van dit of dat punt van elkaar te scheiden, zo nauw zijn ze met elkaar verweven, maar ik zou zeggen dat de broederschap mij steunt, het charismatische leven en de ignatiaanse spiritualiteit mij verlichten, maar het zijn het persoonlijk gebed en de zending, in de zin van de verkondiging van het Evangelie, die mij voeden.
Een woord dat je op deze weg begeleidt ?
Prisca
Nu dit plechtige moment van levenslange toewijding nadert, klinken de woorden van dit lied vaak in mijn hart: „Kom kijken, we hebben Hem gevonden, Hem die we zoeken, Jezus, Meester en Heer”. Met een sterk verlangen om dit zo vaak mogelijk uit te roepen. Ik heb Jezus, mijn Meester en mijn Verlosser, gevonden door het nederige leven dat ik deel in de gemeenschap, het leven van zending en dienstbaarheid. Ik kan deze ontdekte schat niet verbergen, ik kan de vreugde van dit andere en zo rijke leven niet verzwijgen.
« Volg mij!”
Alex
Matteüs 16:25: „Want wie zijn leven wil behouden, zal het verliezen, maar wie zijn leven verliest omwille van Mij, zal het vinden.”
Vertaald door kunstmatige intelligentie